okablowanie strukturalne


Kasy i drukarki fiskalne, e-podpis, Elektroniczna Dokumentacja Medyczna, VoIP w chmurze, okablowanie strukturalne,Monitoring wizyjny, Systemy sygnalizacji pożaru, Systemy alarmowe, kontrola dostępu Dąbrowa Górnicza, Będzin, Sosnowiec, Katowice
Pojęciem okablowanie strukturalne (ang. structured cabling) określa się  zestaw standardów uniwersalnych i opracowanych przez konkretnych producentów, określających sposoby realizacji połączeń przewodowych służących do budowy sieci teleinformatycznych.

mw4itprojektowanie sieci teleinformatycznych

zgodnie z wymaganiami norm: PN-EN 50173-1:2009 (ISO/IEC11801:2002/Am1:2008)

Zadaniem instalacji teleinformatycznej jest zapewnienie wydajności i niezawodnej transmisji danych i głosu pomiędzy punktami dystrybucyjnymi a punktami przyłączeniowymi użytkowników końcowych.

mw4itmontaż okablowania strukturalnego

przez certyfikowanych instalatorów



mw4itpomiary dynamiczne, certyfikacja LAN

Okablowanie strukturalne ma zapewnić dostęp z każdego punktu abonenckiego  do sieci komputerowej, usług telefonicznych, systemów sygnalizacji (np. p.poż., antywłamaniowych), systemów telewizji i wideo. Okablowanie strukturalne jest niezbędnym elementem systemu IT - służy do przenoszenia sygnałów transmisji danych pomiędzy komputerami, serwerami oraz innymi urządzeniami sieciowymi, oraz głosu, w postaci sygnałów analogowych lub telefonii cyfrowej ISDN. Coraz częściej, okablowanie strukturalne jest wykorzystywane również do transmisji treści multimedialnych, takich jak telefonia IP, wideokonferencje, czy CCTV IP (sygnał wideo tzw. Video over IP – VVoIP) oraz transmisji niskonapięciowych sygnałów sterujących budynkiem związanych z systemem BMS (Building Management System).


Rozwój technologii Power over Ethernet spowodował przejęcie przez okablowanie strukturalne części funkcji związanych z zasilaniem urządzeń sieciowych o małej mocy, takich jak telefony, kamery, punkty dostępowe WLAN, dotykowe panele sterujące do biurowego sprzętu Audio Video. W wielu przypadkach okazuje się, że przy przemyślanym projekcie takie rozwiązanie zapewnia niższy koszt instalacji oraz większą dostępność punktów zasilających niż dla tradycyjnej sieci 220V.

Dzięki standaryzowaniu łączy i ich zakończeń, zależnie od potrzeb i bez konieczności wymiany okablowania do gniazda użytkownika może być podłączone urządzenie komputerowe lub telefoniczne. Standardy okablowania strukturalnego są także uwzględniane w rozwoju technik transmisji komputerowych (np. wprowadzenie wyższych przepustowości), a tym samym możliwe jest unowocześnianie sieci komputerowej bez potrzeby kosztownej wymiany okablowania.

Okablowanie strukturalne jest już standardowo montowane w nowo powstających obiektach, jako jedna z podstawowych instalacji budynku. Możliwa jest także instalacja w obiekcie istniejącym, a tym samym podnoszenie jego funkcjonalności i standardu. Koncepcja okablowania strukturalnego polega na takim rozprowadzeniu sieci kablowej, by z każdego punktu abonenckiego był dostęp do sieci komputerowej (LAN) oraz telefonicznej. Wymaga to instalacji większej ilości punktów abonenckich niż jest to przewidziane do wykorzystania w momencie projektowania i instalacji. Gniazda instalowane są zwykle w regularnych odstępach w całym obiekcie, tak by ich zasięg obejmował wszystkie obszary, gdzie może zaistnieć potrzeba skorzystania z dostępu do sieci. W praktyce przyjmowane jest założenie, że jeden podwójny punkt abonencki (2x złącze RJ45) powinno przypadać na każde 10m2 powierzchni biurowej. Uzupełnieniem takiego gniazda jest także zwykle jedno lub więcej gniazdko sieci elektrycznej, najlepiej dedykowanej, która zapewni odpowiedni jakość dostarczanego prądu dla podłączanych do okablowania strukturalnego urządzeń.

W sytuacji, w której prędkość i niezawodność transmisji jest najważniejszym kryterium, do transmisji wewnątrz budynku wykorzystuje się, spośród wszystkich dostępnych mediów transmisyjnych (skrętka miedziana, światłowód, mikrofale, laser) media przewodowe, najczęściej skrętki miedzianej (UTP lub STP), oraz światłowodów (światłowodowe sieci LAN). W przypadku wykorzystywania w organizacji systemu telefonii oraz wewnętrznej centrali telefonicznej (tzw. PBX-a). Okablowanie strukturalne służy również do przeniesienia analogowych lub cyfrowych (ISDN lub telefonia IP) sygnałów głosu.

Systemy okablowania są elementem krytycznym systemu IT, awaria części dystrybucyjnej lub szkieletowej okablowania grozi paraliżem całego systemu, dlatego wymagania wobec niezawodności są bardzo wysokie, dotyczy to także niezawodności długoterminowej.  Producenci systemu okablowania udzielają długoterminowej gwarancji na okres  25 lat. Aby dodatkowo zwiększyć niezawodność stosuje się nadmiarowość okablowania, zwłaszcza w części szkieletowej systemu.

Można założyć, że dobór architektury systemu okablowania jest, podobnie jak dla sprzętu aktywnego sieci LAN zależny od następujących kryteriów:


  • ilości użytkowników, ich lokalizacji geograficznej (piętra, budynki) oraz przewidywanych profili ruchu w momencie rozpoczęcia projektu,

  • szacowanej docelowej liczbie użytkowników i profili ruchu,

  • w zależności od powyższych parametrów ważnym czynnikiem doboru architektury sieci jest jej skalowalność czyli zdolność do łatwej i taniej rozbudowy i kolejnych użytkowników,

  • dostępności i niezawodności sieci LAN. Z uwagi na wspomniane wcześniej wymagania wpływają one zarówno na topologię sieci (muszą istnieć alternatywne ścieżki komunikacji, tzw. ścieżki obejścia, krytyczni użytkownicy sieci LAN mają zdublowane interfejsy sieciowe prowadzące do różnych ścieżek obejścia,

  • odporności na zakłócenia – która jest pochodną przyjmowanych założeń co do zastosowanych mediów transmisyjnych oraz protokołów w systemie okablowania. Ma to szczególne znaczenie w zastosowaniach przemysłowych sieci LAN, gdzie pojawiają się duże zakłócenia wynikające z przełączania wysokich prądów w zasilającej zakład sieci energetycznej,

  • wydajności energetycznej – jeśli sieć LAN służyć również do zasilania przez okablowanie Ethernet (POE).

Ostatnim ważnym założeniem przy projektowaniu systemu okablowania są zakładane bezpieczeństwo sieci oraz poufność przysyłanej informacji. Chodzi zarówno o możliwość podsłuchu transmitowanej informacji, jak i niekontrolowane podłączenie się do systemu okablowania w celu przejęcia kontroli nad zasobami IT. Na eliminację lub przynajmniej minimalizację tych możliwości ma wpływ przyjęta architektura logiczna sieci LAN (separacja przez sieci VLAN, adresacje IP, sieci VPN, integracja z systemem NAC), ale także architektura fizyczna systemu okablowania. W okablowaniu ze skrętką UTP istnieje problem ujawniającej emisji elektromagnetycznej EMC, w sieciach światłowodowych LAN, zwłaszcza jednomodowych, poufność jest bardzo wysoka (dodatkowo istnieje możliwość stosowania enkrypcji kwantowej), a podsłuch transmitowanego sygnału jest praktycznie niemożliwy.

Topologia systemu okablowania strukturalnego:

  • okablowanie pionowe (wewnątrz budynku) - kable miedziane lub/i światłowody ułożone zazwyczaj w głównych pionach (kanałach) telekomunikacyjnych budynków, realizujące połączenia pomiędzy punktami rozdzielczymi (dystrybucyjnymi) systemu. Okablowanie pionowe łączy ze sobą główny punkt dystrybucyjny z pośrednimi punktami dystrybucyjnymi. Wykonane jest ono najczęściej z kabli światłowodowych lub skrętek wieloparowych (25, 50, 100 par i więcej). 

  • punkty rozdzielcze (dystrybucyjne) - miejsca będące węzłami systemu w topologii gwiazdy, służące do konfiguracji połączeń. Punkt zbiegania się okablowania poziomego, pionowego i połączeń systemowych. Tu zainstalowane są tzw. panele krosownicze (przełącznice, ang. patch panel), służące do zakończenia przebiegów okablowania poziomego i pionowego. Zazwyczaj gromadzą także sprzęt aktywny systemów teleinformatycznych budowanych w oparciu o system okablowania strukturalnego (elementy sieci komputerowej, centralę telefoniczną, systemy telewizji przemysłowej i video, centralki systemów alarmowych, itp.). Najczęściej ich wyposażeniem jest szafa (szafy) lub rama (ramy) 19-calowa o wysokości wyrażonej w jednostkach U (1U=45 mm), dostosowanej do ilości sprzętu aktywnego i elementów okablowania (paneli krosowniczych).

  • główny punkt rozdzielczy (MDF - ang. Main Distribution Frame) - centrum okablowania w topologii gwiazdy. Zbiegają się w nim kable z sąsiednich budynków, pięter, centrali telefonicznej oraz odchodzą przebiegi pionowe (do pośrednich punktów IDF w obiekcie) i poziome do punktów abonenckich zlokalizowanych w pobliżu MDF (do 90 m). Umieszczony zwykle na parterze lub na środkowej kondygnacji budynku.

  • pośredni punkt rozdzielczy (IDF - ang. Intermediate Distribution Frame lub SDF - ang. Sub-Distribution Frame) - lokalny punkt dystrybucyjny obsługujący najczęściej dane piętro lub fragment piętra (zależnie od wielkości budynku). Umiejscowienie punktów rozdzielczych jest wyznaczane przy uwzględnieniu maksymalnej długości 90 m przebiegów kablowych poziomych.

  • okablowanie poziome - część okablowania pomiędzy punktem rozdzielczym a gniazdem użytkownika. Standardowym medium jest skrętka czteroparowa miedziana kategorii 5e. Chociaż coraz częściej spotkać można jako medium transmisyjne kabel światłowodowy wielomodowy (instalacja OFTD – z ang. Optical Fibre to the Desk).

  • gniazda abonenckie - punkt przyłączenia użytkownika do sieci strukturalnej oraz koniec okablowania poziomego od strony użytkownika. Zazwyczaj są to dwa gniazda RJ-45 umieszczone w puszce lub korycie kablowym. Zaleca się umieszczenie jednego punktu abonenckiego (2xRJ45) na każde 10 m2 powierzchni w budynku.

  • połączenia systemowe - połączenia pomiędzy systemami komputerowymi a systemem okablowania strukturalnego realizowane za pomocą tzw. kabli krosujących (ang. patch cord) skrętkowych lub światłowodowych, włączanych z jednej strony do panela krosowniczego (przełącznicy) okablowania, a z drugiej do gniazd kart sieciowych urządzeń aktywnych

  • połączenia telekomunikacyjne budynków - często nazywane okablowaniem pionowym międzybudynkowym lub okablowaniem kampusowym. Zazwyczaj realizowane na zewnętrznym kablu światłowodowym